Banner Πανω
 
 
 

 Αδελφότητα Πηγιωτών Άρτας: Μονή Σέλτσου.Ολοκληρώθηκαν με απόλυτη επιτυχία 23 Αυγούστου 2018 οι εκδηλώσεις τιμής για τους ήρωες Σουλιώτες.

Ολοκληρώθηκαν την Πέμτη 23-8-2018  στην Ιερά Μονή Σέλτσου στις Πηγές ΄Αρτας της Κοιλάδας  του Αχελώου,  Ιστορική έδρα του Δήμου Γ. Καραϊσκάκη και  μέσα σε κλίμα συγκίνησης και σεβασμού της ιστορικής μνήμης, οι εκδηλώσεις ΄΄ΣΕΛΤΣΟ 2018΄΄ που διοργανώθηκαν από την Αντιπεριφέρεια ΄Αρτας τον Δήμο Γ. Καραϊσκάκη και την Αδελφότητα Πηγιωτών Άρτας.

     Η τελετή μνήμης της θυσίας των  Σουλιωτών γίνεται κάθε χρόνο στις 23 Αυγούστου, ημέρα που γιορτάζει το Μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, σ' ένα μαγευτικό τοπίο που δεσπόζει το καθολικό της Ιεράς Μονής  και τα προσφάτως αναστηλωμένα κελιά της και αποτελεί ελάχιστη υποχρέωση απόδοσης φόρου τιμής στους  Ήρωες Σουλιώτες. Την παραμονή 22Αυγούστου 2018 από τους νέους και τα παιδιά του χωριού μας   έγινε αγώνας Θυσίας και Λαμπαδηδρομία. Η απονομή των επάθλων στους νικητές και συμμετέχοντες σε αυτές έγινε  στην Πλατεία Προέδρου Β. Καπερώνη   στο κέντρο του χωριού όπου κατόπιν ενώ δόθηκε μουσικοχορευτική-παράσταση από τους Πολιτιστικούς Συλλόγους Κλειδίου Ανω Καλεντίνης και Διασέλου με θέμα ΄΄Η Παλιά μας Γειτονιά΄΄ που εντυπωσίασε τους παρευρισκομένους με την άψογη και επαγγελματική παρουσίασή της υπό την επιμέλεια της χοροδιδασκάλου κ.Χάρου Μαριάνθης. Επίσης στον κύκλο των εκδηλώσεων  ΄΄Σέλτσο 2018΄΄   στις 17-8-2018 έγινε-όπως προβλέπεται  πανηγυρική συνεδρίαση του δημοτικού Συμβουλίου του δήμου μας στην Ιστορική έδρα  στις Πηγές ‘όπου η Αδελφότητα κατέθεσε πρόταση  απόφασης για καθιέρωση της 23ης Αυγούστου ως ημέρα Εθνικής μνήμης με Προεδρικό διάταγμα προτάσει του Υπουργού Εσωτερικών και ως Επίσημη εορτή του δήμου μας. Στις 18-8-2018 έγινε επίσης Συναυλία έντεχνου λαϊκού τραγουδιού με καλλιτέχνες τον εκπληκτικό Γιάννη Νικολάου και του συγκρότημα ΄΄RESALTO΄΄ μοναδική για τα δεδομένα της περιοχής μας που κατέπληξε τους συγχωριανούς μας. Ήταν μια καινοτομία που πιστώνεται θετικά στα πολιτιστικά δρώμενα του χωριού μας και του δήμου.

    Η Μονή Σέλτσου που βρίσκεται στην περίφημη Κοιλάδα του Αχελώου, ένα από τα ιστορικότερα και ενδοξότερα μνημεία  της Πατρίδας μας το ΄΄Μεσολόγγι της Ηπείρου΄΄ όπως αποκαλείται  πλέον,   οφείλει τη φήμη της στα γεγονότα της  πολιορκία και  της εξόδου  που ακολούθησε  τον Απρίλη του 1804 μεταξύ των στρατευμάτων του Αλή Πασά και των Σουλιωτών, και στον ηρωισμό και την αυτοθυσία των τελευταίων.

Η Μάχη του Σέλτσου και η τελευταία θυσία των Σουλιωτών το 1804, είναι ένα δεύτερο  αλλά υπέρτερο Ζάλογγο. Είναι η τραγικότερη σελίδα της ιστορίας των Σουλιωτών αλλά σχετικά άγνωστη στο ευρύ κοινό. Ένα βαρύ τίμημα που πλήρωσε ο Ελληνισμός στη μάχη για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού, καθώς από τους 1300 περίπου Σουλιώτες και  ντόπιοι Ραδοβιζινοί  που κατέφυγαν στην Ιερά Μονή  αμυνόμενοι μέχρις εσχάτων,  διασώθηκαν μόνο 40 ανάμεσά τους και ο 13χρονος Μάρκος Μπότσαρης με τον πατέρας του Κίτσο Μπότσαρη. Στα νερά του μανιασμένου Αχελώου προτίμησε να πέσει η Λένω Μπότσαρη και μαζί με αυτή πάνω από 500 γυναικόπαιδα για να μην πέσουν στα χέρια των εχθρών της, ενώ. άλλα 250 γυναικόπαιδα έπεσαν   με μιας στον ΄΄Πέτακα΄΄   στο φαράγγι της Γκούρας όπου  ακριβώς πίσω από τη Μονή.

Και στο Σέλτσο, όπως στο Ζάλογγο, οι περήφανοι Σουλιώτες, προτίμησαν τον ηρωικό θάνατο από την ατιμωτική αιχμαλωσία. Η άγριες χαράδρες  του, και ο Αχελώος  έγιναν τόποι μαρτυρίου και αιώνιας μνήμης των  Σουλιωτών. Ένα μεγαλύτερο και τραγικότερο Ζάλογγο.

     Μετά την τέλεση Θείας Λειτουργίας ακολούθησε αγιασμός, επιμνημόσυνη δέηση, και κατάθεση στεφάνων από τους επίσημους προσκεκλημένους. Ακολούθησαν χαιρετισμοί του Δημάρχου του Δήμου

 Γ. Καραϊσκάκη,  Περικλή Μίγδου που τόνισε την σημασία του Σέλτσου με τις προοπτικές περαιτέρω ανάδειξής του με την ολοκλήρωση των έργων σε συνεργασία με την Περιφέρεια Ηπείρου και την Αντιπερειφέρεια Αρτας. Ο Περιφερειάρχης Ηπείρου  Αλέξανδρος Καχριμάνης.

 Επίσης  στον  σύντομο χαιρετισμό του   με ικανοποίηση εν μέσω χειροκροτημάτων  των παρισταμένων ακούσαμε την πρόθεσή του να χρηματοδοτήσει την ολοκλήρωση της τσιμεντόστρωσης του δρόμου από Πηγές προς  τη μονή πλέον των όσων έχει κάνει μέχρι σήμερα για την ανάδειξη του ιστορικού αυτού μνημείου. Να σημειώσουμε ότι κατά την διάρκεια της θητείας του χρηματοδότησετην αναστήλωση των ερειπωμένων κελιών, την διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου πρόσβασης, την ηλεκτροδότηση της Μονής, την ανακατασκευή της στέγης του κυρίως ναού και την τσιμεντόστρωση τμήματος του δρόμου.. Ακολούθησε ο χαιρετισμός Προέδρου της Αδελφότητας  Πηγιωτών ΄Αρτας Χρήστου Καπερώνη που τόνισε της σημασία της ιστορικότητας του Σέλτσου και τις ενέργειες για την περαιτέρω ανάδειξη αυτού του μνημείου.

    Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε  ένας  εκλεκτός Μεσολογγίτης, ο Καθηγητής Πανεπιστημίου  Θεολόγος  Νικόλαος Βούλγαρης   ο οποίος  σκόρπισε ρίγη συγκίνησης στους  παρευρισκομένους με ένα μεστό και επικό  λόγο του με θέμα ΄΄Δασκάλεμα του χρέους…Η Ιερά Μονή Σέλτσου΄΄

  Στην ομιλία του τόνισε την σημασία της μάχης του Σέλτσου και του ολοκαυτώματος που υπέστησαν, και το παράδειγμα της αυτοθυσίας ως δίδαγμα για τις επόμενες γενεές. ενώ  από την κοπέλα του χορού διαβάστηκε ποίημα του ιδίου για τη Λένω Μπότσαρη. Ακολούθησε το  χορευτικό  του Συλλόγου Γρεβιωτών  με ιστορικά και παραδοσιακά τραγούδια ενώ την εκδήλωση έκλεισε  το χορευτικού του δήμου Μεσολογγίου με τις εντυπωσιακές φορεσιές του  που τίμησε με την παρουσία του την εκδήλωση.    

:      Στη Θεία Λειτουργία, τον Αγιασμό  και την Δοξολογία που ακλούθησε  ιερούργησε ο Ιερέας της Μονής Παπαγιώργης Φώτος παρουσία του εκπροσώπου του Μητροπολίτη Άρτας κ. Καλλίνικου Αρχιμανδρίτη Άνθιμου. .Έγινε κατάθεση στεφάνων και η τελετή έκλεισε με την τήρηση και  τον Εθνικό Ύμνο.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους Εκπρόσωποι  Πολιτικών Στρατιωτικών και Αστυνομικών  και Πυροσβεστικών Αρχών, ο Περιφερειάρχης Ηπείρου κ. Αλέξανδρος Καχριμάνης ,  ο Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Άρτας  Βασίλης Ψαθάς,  ο Δήμαρχος Γ. Καραϊσκάκη Περικλής Μίγδος ο Δήμαρχος  Ν.Σκουφά   Στάθης Γιανούλης ο Δήμαρχος Ζηρού Πρεβέζης   Νίκος Καλατζής, ο βουλευτής  Άρτας . Γ. Στύλιος-  το στέλεχος του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου Αντώνης Κοσσυβάκης, ο πρώην βουλευτής  Χρ. Γκόγκας, η Αντιπρόεδρος του Περιφερειακού συμβουλίου Τζένη Κοιλια- Ταπρατζή   ο Περιφερειακός σύμβουλος Ντίνος Παπαδημητρίου,ο Θεματικός Αντιπεριφερειάρχης Δημήτριος Βαρέλης,η Περιφερειακή σύμβουλος  Αναστασία  Σίμου  ο Διευθυντής Τεχν. Υπηρεσιών Άρτας   Δημήτριος Μπακόλας  ο πρώην Δήμαρχος «Γ. Καραϊσκάκη» κ. Δ. Γαλλίκας, ο πρώην δήμαρχος Τετραφυλίας Μιχάλης Γκούζιας, οι Πρώην Αντιδήμαρχοι Τετραφυλίας Κων/νος Μπούκας και Νίκος Γεωργαλής.Ο Πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Νίκος Μίγδος οι δημοτικοί σύμβουλοι του δήμου Γ. Καραϊσκάκη  ο αντιδήμαρχος του δήμου Γ. Καραϊσκάκη   Χήτας Βασίλειος ο Αντιδήμαρχος Δ.Ε Τετραφυλίας Νίκος Κουφούλης  ο Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Πηγών Ηλίας Δήμος, οι Δημοτικοί σύμβουλοι του δήμου Γ. Καραϊσκάκη  Αιμίλιος Αντωνάκης Παν. Καλαμπόκης   Πάνος Πλακούτσης   Νίκος Σοφούρης    Νικηφόρος Αρκουμάνης Χρήστος Τζουμανίκας, ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ραδοβιζινών και δημ. Σύμβουλος Γ.Κουρτέσας ο Πρόεδρος Αδελφότητας ΡΩΜΙΑΣ Πρέβεζας Χριστόφορος Ευθυμίου  οι Πρόεδροι τοπικών Κοινοτήτων Μεγαλόχαρης κ. Πάνος .Κοσσυβάκης, Ελάτης  Κυριάκος Λάιος. Καστανιάς  Σπύρος Κότσιαλος Αστροχωρίου  Χρήστος Γιάννης  Μεσοπύργου Νίκος Στασινός Ρετσιανών Όλγα Χούσου  Πετρωτού  Καρδίτσας  Δημήτρης Πούπης,  ο Νικηφόρος Κυριακόπουλος της ΤΕΡΝΑ Α.Ε,  ο συγγραφέας του βιβλίου ΄΄Το Ολοκαύτωμα των Σουλιωτών στο Σελτσο΄΄ Αριστείδης Σχισμένος ο Εκδότης του Περιοδικού ΄΄΄Απειρος Χώρα΄΄ Γιώργος  Σ. Βασιλείου εκπρόσωποι  πολιτιστικών συλλόγων, πλήθος συγχωριανών μας και  ευλαβών προσκυνητών.

      Τους ευχαριστούμε  πολύ για την τιμή που μας έκαναν να παρευρεθούν. Ευχαριστούμε αυτού που επικοινώνησαν μαζί μας και δήλωσαν αδυναμία για υπηρεσιακούς ή προσωπικούς λόγους να παρευρεθούν

      Ευχαριστούμε θερμά όσους βοήθησαν  να διοργανωθούν οι φετινές εορτές. Κατ αρχάς  τους συνδιοργανωτές-χορηγούς των εκδηλώσεων ΄ΣΕΛΤΣΟ 2018΄΄   ήτοι την Περιφερειακή Ενότητα Αρτας και τον Αντιπεριφερειάρχη Βασίλη Ψαθά,  τον Δήμο Γ. Καραϊσκάκη και τον δήμαρχο Περικλή Μίγδο. Θέλουμε επίσης να εκφράσουμε την ικανοποίησή μας για  το επίπεδο συνεργασίας με τον δήμο Γ. Καραϊσκάκη και τους υπαλλήλους του που ασχολήθηκαν με την διοργάνωση  των εκδηλώσεων  παρά τις δυσκολίες που υπήρχαν σε προσωπικό και μέσα  και ιδιαίτερα  τον Αντιδήμαρχο Νίκο Κουφούλη  τον δημοτικό σύμβουλο  Αιμίλιο Αντωνάκη,τον Πρόεδρο της τοπικής Κοινότητας Πηγών Ηλία Δήμο  και τους  Γιώργο Οικονόμου Μαρία Πλακιά και Σοφία Ψυλλιά ,τα μέλη του Δ.Σ της Αδελφότητας και τα μέλη της, τους αφανείς συγχωριανούς μας  την νεολαία και τα παιδιά  του χωριού για την εθελοντική προσφορά στις εκδηλώσεις αυτές. .Μία προσφορά που μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε το έργο μας. 

 

                                    ΤΟ Δ.Σ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΠΗΓΙΩΤΩΝ ΆΡΤΑΣ

             

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ ΠΗΓΙΩΤΩΝ ΑΡΤΑΣ ΣΤΟ ΣΕΛΤΣΟ 23-8-2018

 Πανοσιολογιώτατε,Αιδεσιμώτατοι, κ.Περιφερειάρχα κ. Δήμαρχε-Πολιτικές και Στρατιωτικέ Αρχές –κυρίες και κύριοι.

 Εκ μέρους της Αδελφότητας Πηγιωτών ΄Αρτας σας καλωσορίζουμε  και  σας υποδεχόμαστε  με αισθήματα χαράς και υπερηφάνειας   σ΄ αυτήν εδώ την αιματοβαμμένη γη .Σας καλωσορίζουμε στις Πηγές Άρτας Ιστορική έδρα του Δήμου Γ.Καραισκάκη. Στην ιστορική Βρεστενίτσα  παλαιά ονομασία των Πηγών. Σας Καλωσορίζουμε  εδώ, στην εσχατιά της Περιφέρειας  Ηπείρου ανάμεσα στα αδούλωτα βουνά των Αγράφων και της Πίνδου.Εδώ στην Ιερά Μονή Σέλτσου της περίφημης και ξακουστής πλέον  Κοιλάδας του Αχελώου,τόπο πανέμορφο και παινεμένο.Τόπο φτωχό αλλά με περήφανους ανθρώπους .Τόπο που γέννησε ήρωες . Εδώ στο Σέλτσο. Ένα θρησκευτικό μνημείο που έγινε συνάμα και ιστορικό.Α υτό  διάλεξε η ιστορία να γίνει  η Κιβωτός της θυσίας των Ελεύθερων πολιορκημένων  του Σουλίου. Δεν τους έπρεπε καλύτερος τόπος. ΄Εμελε  αυτό να γίνει ο αιώνιος  τόπος  μαρτυρίου .  Ένα ανοιχτό και απέραντο κενοτάφιο με 1.200 και πλέον  άταφους νεκρούς. Ένα  Ολοκαύτωμα. Ένας   μέγας χαλασμός που όμοιό του σπάνια έζησε Ελληνικός τόπος .Την ανείπωτη αυτή θυσία τους ιστορεί με χαρακτηριστικό τρόπο ο Γάλλος Ιστορικός ΠΟΥΚΕΒΙΛ ο οποίος έχει χαρακτηρισθεί ως ο Ξενοφών της  Ιστορίας μας  αφού ήταν σύγχρονος των γεγονότων εκείνων. Αυτός έγραψε ότι «Δεν το χωράει Ιστορικού νους ότι σε μία ημέρα χάθηκε ο ανθός του Σουλίου. Χάθηκαν τρείς γενεές Μποτσαραίων».

Σήμερα ήρθαμε εδώ ως ευλαβικοί προσκυνητές, για να αποτίσουμε φόρο τιμής στη μνήμη τους και να τους υποσχεθούμε ότι δε θα τους ξεχάσουμε ποτέ. Βεβαία το χρονικό της θυσίας θα το αναλύσει  στον πανηγυρικό της ημέρας που θα ακολουθήσει ο αξιότιμος καθηγητής της Θεολογίας Νικόλαος Βούλγαρης που μας έκανε την τιμή να είναι ο  σημερινός  ομιλητής.  

          Εμείς θα υπενθυμίσουμε ότι το Σέλτσο μετά την επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας  κ. Προκόπη Παυλόπουλου πρόπερσι  στις 23 Αυγούστου 2016   μπαίνει σε μια νέα πορεία αναγνώρισης. Ανοίγει  μια νέα σελίδα και παίρνει επιτέλους  με τον ποιο πανηγυρικό και επίσημο τρόπο την θέση του στις ένδοξες σελίδες δόξας της Ιστορίας του έθνους μας . Στέκει πλέον δίπλα στο Μεσολόγγι, στο Κούγκι, στο Ζάλογγο στη Ρηννιάσα, στην Αραπίτσα και το Αρκάδι. Εξ άλλου η υλοποίηση του προγραμματος  ‘’Τόποι αυτοθυσίας ΣΕΛΤΣΟ-ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ- ΜΥΤΙΛΗΝΗ το πιστοποιεί απολυτα. Ένα εκπαιδευτικό και πολιτιστικό πρόγραμμα, της Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης ΑΙτ/νίας που μας βάζει  αντάμα   με το Μεσολόγγι και τη Μυτιλήνη. Από το Ηρωικό Μεσολόγγι του  οποίου ο Αντιδήμαρχός  κ. Σκαρμούτσος με το χορευτικό  τους, μας τιμούν σήμερα με την παρουσία τους.Τ ούς ευχαριστούμε πολύ Είναι ένα πρόγραμμα σε εξέλιξη 3ετούς διάρκειας στο οποίο συμμετέχουν   οι Δήμοι Γ.Καραισκάκη ,Μεσολογγίου,Μυτιλήνης ο Σύλλογος Μακρυγιάννη Άρτας και η Αδελφότητα Πηγιωτών ΄Αρτας.

Άγιο  ήταν το Σέλτσο! Μα  Άγιασε  ακόμη πιο πολύ!  Κοινώνησε των Σουλιωτών το αίμα.  Ακόμα κι αυτές οι πέτρες του, Σουλιώτικα κορμιά  αγναντεύουν. Κι οι  γκρεμνοί Σουλιώτικα ορθώνονται. Και τα κλαριά, από μακριά κι από κοντά με τους  Σουλιώτες μοιάζουν. Και τα κόκαλά τους,πέτρες Σουλιώτικες έγιναν κι αυτά.  Και τα πουλιά, Σουλιώτικα τραγούδια κελαηδάνε. Και τα νερά, Σουλιώτες κουβαλάνε.  Κι΄αυτοί ακόμη  οι αετοί, των Σουλιωτών  τη φορεσιά τους πήραν. Μα  και  τ’ αγρίμια. Σουλιώτικα κορμιά γευτήκαν και σκούζουν Σουλιώτικα….Κι  οι ανθοί, Σουλιώτικο αίμα ρουφούν και θεριεύουν. Και σαν τους κόψεις, Σουλιώτικο αίμα χύνουν.

   Ακόμη κι αυτός  ο αγέρας Σουλιώτικα σφυρίζει …Όπου πατείς και όπου σταθείς Σουλιώτικο Ίσκιο βλέπεις . Και το σήμαντρό του,Σουλιώτης το κρέμασε.Και στο στασίδι του Σουλιώτης θύμηση έγραψε. Χώμα,νερό ,πέτρα, αγέρας και κλαρί, έγινε ο Σουλιώτης.   Όλο το Σέλτσο, Σούλι έγινε. Κι η Βρεστενίτσα η ξακουστή, όλη Σουλιώτικη  λογιέται.Κι οι Πηγιώτες παντοτινά μαζί με τους Σουλιώτες, για Σουλιώτες θα  παινεύονται κι αυτοί.........

 

            Καλώς ήλθατε   στη γη των αθανάτων Ηρώων όπου  αιώνια αναπαύονται…

 

                                                             Χρήστος Β. Καπερώνης

                                          Πρόεδρος της Αδελφότητας Πηγιωτών Άρτας   

 

 

ΒΙΝΤΕΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

 

https://youtu.be/wxQKxIi4bfc          ΒΙΝΤΕΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΣΕΛΤΣΟ 2018

https://youtu.be/T_zA43ayvg0         ΕΥΘΥΜΙΟΥ  ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ  ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ

 

https://youtu.be/K_IGQK2MVPg  ΚΑΧΡΙΜΑΝΗΣ

https://www.facebook.com/vikimpaka/videos/1972233499465801/ χορευτικο Γρέβιας

 

 

 

 

               

Δασκάλεμα του χρέους…
Η Ιερά Μονή Σέλτσου

«Κάθε τόπος και άνθρωπος της Ηπείρου,
είναι και μια ιστορία προσφοράς».

Ήρθα κι’ εγώ, ν’ ακούσω: Ένα «Δασκάλεμα του χρέους».
Από την Ιερά Μονή της Παναγίας, του Σέλτσου.

Σεβασμιώτατε, Αρχοντάνθρωποι Ηπειρώτες

Απευθύνω τον πρώτο μου λόγο,
σε τούτον τον τόπο, απ’ το δικό μου τόπο.

Αντιβουίστε απρόσιτα βουνά, γκρεμοί και λαγκαδιές,
αυλόγυρα μεγάλων πολεμάρχων,
ένα τραγούδημα χρεωστικό
βγαλμένο από τις αμπολιές μιας θάλασσας ρηχής,
που πήρε τον καημό σας και πρόσφερε θυσία.

Έφερα σήμερα εδώ, «το ιερό Μεσολόγγι»,
το δασκαλεμένο απ’ τα δικά σας τα παιδιά,
για ν’ αποθέσει «ευχαριστώ», στους Δάσκαλους του χρέους.

Γιατί από σας διδάχτηκε:
«Τα δώρα για τη Λευτεριά περνάνε από θυσίες».

Έτσι ολοκληρώνονται οι αγώνες:
Μ’ ανεμοθέριευτη αναλαμπή, στρωσιδώνεται το χρέος,
ως απαλόστρωτη πορεία ελεύθερων λαών.

Δεν λέγεται γιορταστικά,
ως λόγιος ευφημισμός, ετούτο το τραγούδημα.

Μας το φωνάξαν φωναχτά, στο Μεσολόγγι:
Από Ρωγούς, Δεσπότης, από Σουλιώτες, Στρατηγοί,
απ’ του Ζαλόγγου, Μάνες κι’ από του Σέλτσου, Κοπελιές.

Αυτοί, δασκαλεμένοι από σας – Δάσκαλοι και οι ίδιοι –
μας δίδαξαν, στην «Πόλη του νερού», και πράξαμε το χρέος.

Τότε, πειθαρχικά, αποστείλαμε μαζί:
Ένα κροτάλισμα δυναστικό σ’ όλη την οικουμένη,
εγερτήριο στους νυσταλέους Εξουσιαστές και Δυνάστες.

Το Χρέος
Χρέος!... Το καθήκον και το πρέπον, που απορρέει από την ηθική υπόσταση του ανθρώπου. Φροντισμένο, φυλασσόμενο και εκφραζόμενο με ιδιαίτερη ευλάβεια, τη στιγμή που πρέπει.
Ακούμε σχετικώς, το μεγάλο Δάσκαλο τραγικό ποιητή, τον Αθηναίο Σοφοκλή, να μας διδάσκει από παλιά στην Ηλέκτρα του, στίχος 74: «το σον μελέσθω φρουρήσαι χρέος». Να φροντίζεις να περιφρουρείς το δικό σου χρέος.
Το χρέος των Ελλήνων λογίζεται ιερά υποχρέωση, φυτεμένη μέσα μας, για φροντίδα και έκφρασή του στην ώρα της ανάγκης.

Τούτο το χρέος, ως ιδανικό, χρεώθηκε να υπηρετήσει ο Ελληνισμός, σαν κλείστηκε ο δρόμος προς τη ζωή από ορδές απολίτιστων Οθωμανών. Τότε, το σκοτάδι κυριάρχησε στη Χώρα του κάλλους, για αιώνες. Κτυπήθηκαν αδυσώπητα, όλοι οι πνευματοφόροι θεσμοί, υπηρέτες τους χρέους, που μπορούσαν να απαλύνουν τον πόνο του απορφανισμένου λαού.
Απ’ τα τρίσβαθα της ψυχής των Ελλήνων τότε, φτερούγησαν στα πέρατα του Ελληνισμού τα ιδανικά του Γένους, έτοιμα να εκφραστούν Ελληνόπρεπα, για να αναδείξουν το χρέος της Φυλής. Αυτά τα ιδανικά, ως ατιθάσευτα δυναμάρια, ξεδιπλώθηκαν και στράφηκαν και πάλι προς αιώνιους φορείς του Γένους. Ζήτησαν, να φωτιστεί η αφέγγαρη και ερεβώδης νύχτα της σκλαβιάς.

1. Πρώτη καλέστηκε απ’ την προξενήτρα ιδανικών, την ψυχή του Γένους, η Ορθόδοξη Εκκλησία, ως υπηρέτρα του χρέους, για στήριγμα και κραταίωμα των δυναστευμένων. Έδρασε εκείνη μεθοδευμένα, υπηρετώντας υπέρτατο χρέος, υπέρ των σκλάβων και η αδέκαστη ιστορία τη δικαίωσε διαχρονικά.
Έφερε αποτέλεσμα:
Αρχιερείς, καθοδηγητές του Έθνους. Παπάδες και Αρχιμανδρίτες, διαγγελείς των προσδοκιών του Γένους. Απλοί Μοναχοί, εφαρμοστές των ενταλμάτων του χρέους. Σκέπαζαν όλοι μαζί, τους κατατρεγμένους, «ως η όρνις τα νοσσία εαυτής υπό τας πτέρυγας». Όπως η Κλώσα τα πουλιά της. Το έργο τούτο, ως χρέος, υπήρξε λαμπρό μεν, αλλά και ενοχλητικό για τους απολίτιστους Δυνάστες.
Θα μιλήσω στο Νεοέλληνα της εποχής, για να μάθει πώς αντέδρασε η Τουρκιά στο χρεωστικό προς το Λαό, έργο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, για να μην ταλαντεύεται. Μάθε, Νεοέλληνα, από το Σουλτάνο Μαχμούτ τον Β΄, ότι αναγκάστηκε να αναγνωρίσει το έργο του Κλήρου, έστω και αρνητικά, σαν έμαθε την εξέγερση του ’21. Μίλησε για το Ορθόδοξο Ιερατείο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ως το αίτιο της εξέγερσης, υψώνοντας την κούπα με το κρασί του, να βρυχάται: «Σ' αυτήν τήν κούπα θα πιώ το αίμα όλων των Φαναριωτών». Γράφει τούτο ο ιστορικός Δ. Κόκκινος στο έργο του η «Ελληνική Επανάστασις», τόμος Α΄ σελ. 363. Ο ίδιος επίσης, εκδικούμενος τον Ιερό Κλήρο, κρεμάει τον Πατριάρχη Γρηγόριο τον Ε΄, και γράφει επάνω του ομολογώντας ότι: «Ο Κλήρος είναι αίτιος του θεία (!) βοηθεία επικειμένου αφανισμού των αποπλανηθέντων ραγιάδων», Σπ. Τρικ., Ιστ., τ. Α, σ. 2, έκδ. 1888. Ολόκληρη στρατιά Ορθοδόξων Νεομαρτύρων, μαρτυρεί το χρεωστικό έργο της Εκκλησίας στους σκλάβους.

2. Καλέστηκε δεύτερος θεσμός η Σχολαία Παιδεία, να υπηρετήσει το χρέος στο σκλαβωμένο Λαό. Αυτή, είχε σβηστεί απ’ το λεξιλόγιο των απολίτιστων ορδών.
 Τους δύο πρώτους αιώνες της σκλαβιάς, δούλεψε ο σκοταδισμός στο υπόδουλο Έθνος. Τίποτα δεν κινείται στον τομέα της Εκπαίδευσης. Μόρφωση, γράμματα, παιδεία, σχολείο, ήταν απαγορευμένες έννοιες για τους ραγιάδες. Μια «ζοφώδης και ασέληνη αξημέρωτη νύκτα», σκέπαζε τα πάντα. Δάσκαλος, δεν δασκαλεύει στην πάλαι ποτέ κραταιά Αυτοκρατορία, των διδασκάλων της σοφίας και του πνεύματος του Ελληνισμού.
Με θρήνο και κλαυθμό γοερό, γράφουν οι ιστορικοί και διεκτραγωδούν βαριοθλιμμένοι: «Αι σχολαί κατελύθησαν δι’ έλλειψιν διδασκάλων και ούτω αι ηπειρωτικαί χώραι εστερήθησαν επί διακόσια περίπου έτη πάσης παιδεύσεως».
Στόχος; Η επέκταση του Ισλάμ και η παγιοποίησή του.
Στα σκοτεινά σχέδια αντέδρασαν πρώτοι οι απλοί Μοναχοί, ως χρεώστες στα νέα παιδιά, με Σχολικές αίθουσες τους Νάρθηκες των Εκκλησιών. Φώτιζε το κερί και το καντήλι – παρουσία του Αγίου Πνεύματος - την αναγέννηση του Έθνους, με φωτισμένη την πορεία απ’ το «Φεγγαράκι το λαμπρό».
Πλέον τούτων, μπήκαν μπροστά δυναμικά, οι Λόγιοι και Διδάσκαλοι του Γένους, όσοι έμειναν στην Ελλάδα και όσοι κατέφυγαν στην τότε Εσπερία. Εξέχων ανάμεσά τους ο δικός σας, ο Ηπειρώτης Ευγένιος Βούλγαρις. Με τη χρεωστική μορφωτική προσφορά τους, έσωσαν τον Ελληνισμό και τον ένωσαν με το γόητρο των Ευρωπαίων. Μετά τα κρυφά σχολειά, ξεφυτρώνουν δημοσυντήρητες Σχολές, με ευλογία του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Έτσι, δόθηκε και δια της Παιδείας, ως χρέος, το αφυπνιστικό εμπύρευμα για την έκρηξη του Αγώνα. Κόντρα σε όσα ανιστόρητα θέλουν κάποιοι σύγχρονοι να μας διδάξουν.

3. Από κοντά και η Ελληνική γλώσσα, δάσκαλος και διατυπωτής ιδεών, λειτούργησε ως εργαλείο έκφρασης των πνευματικών ιδεωδών και της υψηλόφρονος συνεννόησης των λαών. Χρεώθηκε να υπηρετήσει και αυτή, με τη διατήρησή της το σκλαβωμένο Γένος. Είχε το προνόμιο να συλλαμβάνει και να αποδίδει τις πλέον λεπτές έννοιες, ώστε αυτή μόνη να εκφράζει απόλυτα κάθε φιλοσοφικό ιδεώδες, χρήσιμο για μελλοντικές προσδοκίες.
Η Ελληνική γλώσσα, κρατήθηκε από στόμα σε στόμα, αρχικά. Η γραφή και η ανάγνωση διδάχθηκαν από λιγοστούς γραμματισμένους και από την Εκκλησία, με αναγνωστάρι το Ευαγγέλιο και το Οκτωήχι, ως γνήσια διδαχή. Λειτούργησε και η Ελληνική γλώσσα για την αφύπνιση του Γένους.

4. Μεγάλο παραγωγικό στοιχείο του Ελληνισμού, ο Πολιτισμός. Κρατήθηκε ζωντανός και κράτησε την ταυτότητα και το πνεύμα της φυλής. Παραγκωνισμένος πολλές φορές. Χρεώθηκε, να γίνει εργαλείο μετάδοσης προς αποδοχή των αξιών του Λαού. Μ’ αυτόν, ως δυναμάρι, οι Διανοητές μας, φώτισαν τα ενδιαφέροντα προβεβλημένων Διανοητών της Ευρώπης (Γιόχαν Γκαίτε, Βίκτωρ Ουγκώ, Wilhelm (Γουλιέλμος) Φον Müller και ολόκληρη στρατιά ομοίων Διανοητών). Τούτων ο λόγος, ήταν καταλυτικός για την αναγνώριση δικαιώματος Ελευθερίας καταδυναστευμένων, στις Αυλές της γηραιάς Ηπείρου.  
Πέρασε εκεί ο Ελληνικός Πολιτισμός από Διανοητές μας, άλλοτε ως σχολές, γράμματα και τέχνη, άλλοτε ως οργανική μουσική της «Ζυγιάς», πίπιζα και νταούλι, με εύθυμους, παθητικούς και τραγικούς καημούς, άλλοτε ως ποίηση και δημοτικό τραγούδι λυραρικό, αφηγούμενο τα βάσανα και τις θυσίες του λαού, άλλοτε ως λικνιζόμενος χορός σε χοροστάσι.

5. Αυτό, που δόνησε απ’ άκρου σ’ άκρο τον Ελληνισμό, ήταν το άκουσμα της θρηνώδους κραυγής, «Η Πόλις εάλω». Τα χαρμόσυνα και πανηγυρικά καμπαναριά της δοξολογικής Ορθοδοξίας, βουβαίνονται και ο πικρόθρηνος μυκηθμός του Μουεζίνη απ’ το Μιναρέ, σαλπίζει τον αιμοχαρή Ισλαμισμό. Η Χώρα καταντάει μια απέραντη ρημάχτρα.
Όμως!!!….      
Ο Δυνάστης, δεν υπολόγισε καλά το εγχείρημα. Όλα αυτά, η Ορθοδοξία, η Παιδεία, η Γλώσσα, ο Πολιτισμός, καλλιέργησαν την Προσδοκία της Λευτεριάς, ως χρέος στα περασμένα και στα μελλούμενα. Λαμπροδιαβαίνει τότε απ’ τα τειχόκαστρα του Γένους ωραιοστόλιστος και λαμπροκάμωτος ο λαϊκός ψυχισμός του αιώνιου Έλληνα. Καλεί τους διαλαλητάδες των αιθέρων και εξαγγέλλει στο Γένος ελπίδα, που ο αντίλαλος την μεταφέρει στα πέρατα του Ελληνισμού, ως χρέος και έργο ιερό. Η Αυτοκράτειρα, Δέσποινα ψυχή του Ελληνικού Γένους, ακούει, μια ουρανόφερτη και υπερκόσμια ελπιδοφόρα προσταγή, ν’ άρχεται και να δονίζει ψυχές, ως χρέος προσδοκίας:
«Σώπασε κυρά Δέσποινα και μην πολύ δακρύζεις.
Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θάναι».
Τα νιάτα της Ελλάδος, πήραν κι’ αυτό το μήνυμα του χρέους.
Αναστήθηκαν δυνάμεις πρωτόγνωρες, οπλισμένες με υπομονή και ορμή μοναδική. Δόνησαν τις ευγενέστερες ψυχές, έτοιμες να δώσουν το εμπύρευμα της πνευματικής αφύπνισης του Γένους. Να ανάψουν τη φλόγα της εξέγερσης. Το ετοίμασαν, το πέτυχαν!..
Αναστήθηκε και ξαναζωντάνεψε χρεωστικά, ο μυθικός Διγενής των «άκρων» της Αυτοκρατορίας. Σκόρπισε παντού ελπιδοφόρα προσταγή. Ο ίδιος ο λαός, ευλογημένος και εκλεκτός, πίστεψε σε άυλες δυνάμεις χρέους και προσδοκίας και δεν γελάστηκε. Έγινε ο «κραταιός εν πολέμοις». Το μολογάνε και τα Καπετανάτα  της πρωτοπόρας Ηπείρου. Η σκεπασμένη φωτιά απ’ τη στάχτη της σκλαβιάς, ξαναγίνεται φλόγα πυρίμαχη. Το κυπαρίσσι του Μιστρά, φυλλοδοτεί και ξανά-ζωντανεύει.
Το χρέος του Ελληνισμού υπηρέτησε τα ιδανικά και την Πατρίδα. Δίδαξε κατάλληλα και στην ώρα που έπρεπε. Από νωρίς τα Καπετανάτα της Κλεφτουριάς, οργανώνονται. Η ανήσυχη ελευθεροφόρα Ήπειρος, συγκλονίζεται και μεθοδευμένα ετοιμάζεται.

Οι Μποτσαραίοι
Οι Ηπειρώτικες γενιές, με πρωτοπόρα και ορμητικότερη αυτή τη γενιά των Μποτσαραίων απ’ το γενναιόφρονο Σούλι, αναλαμβάνουν να υπηρετήσουν το μεγάλο χρέος, για λογαριασμό του Ελληνισμού. Από αυτές κι’ από τούτον το δικό σας τόπο, διδάχτηκε το χρέος, σεβαστοί ακροατές μου. Είναι οι ψυχές που περιφρουρούν τον αγιασμένο τόπο της Ιεράς Μονής του Σέλτσου αυτή την ώρα. Είναι αυτές, που φέρουν ως τίτλο προσφοράς, «Ο χαλασμός των Μποτσαραίων». Είναι οι ψυχές, που άκουσαν το χρέος και το υπηρέτησαν πρακτικά με την αυτοθυσία τους. Όχι μόνο ως πολεμιστές, αλλά και ως άοπλα Γυναικόπαιδα που γνώρισαν από βρέφη τη σκληράδα των απολίτιστων ορδών. Η αυτοθυσία τους για τα ανθρώπινα ιδανικά και την Πατρίδα, το βεβαιώνει.
Οι Μποτσαραίοι, αστραποβρόντικη και ασυμβίβαστη γενιά του χρέους προς την Πατρίδα, έφυγε ομαδικά απ’ το Σούλι ύστερα απ’ το συμβιβασμό, όχι για να ζήσει, αλλά να πολεμήσει και να νικήσει. Μπροστά στο χρέος προς την Πατρίδα, παρέταξε και τα βυζανιάρικα. Έφτασε πολεμώντας εδώ. Κλείστηκε, και ως υπέρτατο χρέος, επέλεξε την καθολική αυτοθυσία όλης της γενιάς. Η Ιερά Μονή του Σέλτσου, της παραχώρησε το θρόνο της δόξας.   
Αυτές εδώ οι ψυχές είναι οι ίδιες, που δίδαξαν στη συνέχεια και στο δικό μου τόπο το χρέος, που δώσαμε μαζί το τελικό χτύπημα στην καρδιά του Δυνάστη. Το στρατηγικό μεγαλείο και η ιδιοφυΐα του τρισέξυπνου Μάρκου Μπότσαρη, έφερε εκεί στο Μεσολόγγι, Ευρωπαίους ευγενείς και Λόρδους συμπολεμιστές. Η γενναία ορμητικότητα του Νότη Μπότσαρη, τον έβαλε μπροστάρη, με τη σημαία της γενιάς του, στην Κολώνα της θυσίας της Εξόδου του Μεσολογγίου. Την αξιοσύνη των, τη διαλαλούν και οι τάφοι τους στον Κήπο των γενναίων Ηρώων της Ιεράς Πόλεως.  
Για τούτο, το δικό μου προσωπικό χρέος, ως ανταπόδωμα, με έφερε και αποτίνω το οφειλόμενο χρέος, ως Μεσολογγίτης, για όσα μας δίδαξαν Σουλιώτες Μποτσαραίοι και όλοι οι άλλοι υπερήφανοι πολεμιστές του Ζαλόγγου, της Ρηνιάσσας, του Σέλτσου. Ζω εδώ σήμερα, την ατμόσφαιρα ενός άλλου Ζαλόγγου. Πιο οδυνηρού, από θυσιασμένες ψυχές παιδιών και νέων ανθρώπων, γκρεμισμένων σε βάραθρο 300 μέτρων στα άδυτα του Αχελώου.
Ήρθα να μάθω τον τόπο και τον τρόπο, που ούτε δίνει ούτε αναιρεί την ανδρεία του χρέους. Την συγκλονίζει!... Δείγμα ζωντανό διαχρονικά, το «πήδημα της Καπετάνισσας».
Σπάνια στην ιστορία των λαών συναντάμε απότιση χρέους της μορφής Σαμουήλ, Ζαλόγγου, Σέλτσου, κι’ από κοντά Μεσολογγίου. Αυτό το χρέος της αυτοθυσίας, που υπηρετήσαμε μαζί, έφερε την αναγνώριση απ’ τους ισχυρούς του κόσμου, του δικαιώματος της Λευτεριάς στην Πατρίδα μας.
Πρέπει να σεμνύνεται ο Λαός ιδιαιτέρως, όλων των περιοχών της Άρτας, που κατέχουν μετέωρα, όπως αυτού του μεγαλείου ψυχών. Μετέωρα, που διδάσκουν καθαρά, όσο ακόμα υπάρχουν λαοί δεκτικοί ανθρωπίνων ιδανικών. Ιδανικών, που γνωρίζει κάθε γενναίος να τιμά, ως χρέος προς την Πατρίδα, που λέγεται Ελλάδα.

Σεβασμιώτατε και Άρχοντες του τόπου. Μαζί τους και εσύ, ευλογημένε Λαέ της ιστορικής Ηπείρου:

Δεν θέλω να καταλύσω αυτόν το λόγο εγώ, βρισκόμενος σε τούτο το βήμα. Προσκαλείται να ανέβη και να μιλήσει ξανά στο βήμα της, «στο πήδημα», η Καπετάνισσα του Σέλτσου. Εκείνη γνωρίζει την αξία του χρέους, εκείνη να δασκαλέψει ξανά, υποδεικνύοντας το χρέος στα ιδεώδη της Φυλής μας. Εκείνη να απευθυνθεί στους Νεοέλληνες, για το έλλειμμα χρέους που υπάρχει.

Έλα κοντά μας, Λένω Μπότσαρη, γενναία Καπετάνισσα!…
Φέρε ξανά στον τόπο σου τα όμορφα και δροσερά σου νιάτα. Φέρε μαζί και τις Φαμίλιες όλων των Μποτσαραίων με τα Νιούτσικα παιδιά τους, από το βάραθρο του Αχελώου. Ζωντάνεψε το μήνυμα του χρέους, σε σύγχρονη μορφή, για την σημερινή Πατρίδα μας. Κάλεσε σε ενότητα χρέους, Άρχοντες και αρχόμενους.
Εμείς που μαζευτήκαμε στ’ αγίασμα του Σέλτσου, θέλουμε ν’ ακούσουμε ξανά την καθαρή  φωνή σου. Να το φωνάζεις όπως τότε, με θέληση και δύναμη, ως μήνυμα χρέους ζωής.
 
«Τούρκοι, να μην παιδεύεστε, μην έρχεστε σιμά μου,
Εγώ 'μαι η Λένω η Μπότσαρη, κόρη Καπεταναίων,
και ζωντανή δεν πιάνομαι εις των Τουρκών τα χέρια».

Σ’ αυτό το πνεύμα ακριβώς, όλοι οι Έλληνες να ζούμε, απρόσβλητοι σε προσβολές σύγχρονων ολετήρων.
Στο λόγο αυτό της Καπετάνισσας, κανένας λόγος δεν χωρεί. Σκέψεις μόνο χωρούν και λογισμοί, για το δικό μας χρέος.
Όμως, ζητώ μια χάρη από Σας. Εσείς που βρίσκεστε εδώ, απόγονοι γενναίων, στείλτε γιορταστικό και καρδιακό το χειροκρότημά σας, όπως του πρέπει ζωντανό. Στην Καπετάνισσα εκεί, και στη γενιά του χαλασμού των Μποτσαραίων.
Σας ευχαριστώ

Ιερά Πόλις Μεσολογγίου Αύγουστος 2018

 
Νικόλαος Σπ. Βούλγαρης
Καθηγητής Θεολογίας
πρ. Δήμαρχος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Α΄ Πανελλήνιο Βραβείο Λογοτεχνίας έτους 2009  
e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. – τηλ. 6972725701

 

 

Η Λένω Μπότσαρη

 

Ήρθα στον τόπο σου Λενιώ, ήρθα να ξανασάνω.

Λέω να μάθω το κακό π’όγινε στη Γενιά σου

Έρχομαι με κατάνυξη, τη δόξα σας να ζήσω

Να μοιραστώ και ν’ αγιαστώ απ΄το δικό σας δράμα.

Ωσάν προσκυνητής σεμνός, μπρος σας να γονατίσω

 

Μίσθαρνοι τύραννοι στεγνοί ζήλεψαν τη ζωή σας

Πού ’χατε όλοι σας μαζί, σαν ζούσατε στο Σούλι

Όνειρα Λευτεριάς τρανά με αντριωτές ελπίδες

Τότε που νιώθατε ζωή με νιάτα και τραγούδια.

Σκλάβους σας θέλαν οι εχθροί σε όλη τη ζωή σας

Αγάπησες τη Λευτεριά, με τα καλά της, Λένω

Ρίχτηκες μέσ’ το βάραθρο Ελεύθερη να μείνεις

Ήρεμη ήσουν σταθερή, αφεντικιά του Σέλτσου.

 

Η μοίρα φύλαξε για σε, αμάραντη τη δόξα.

Κατάκτησες επάξια, Καπετανάτο τίτλο,

Από λαούς που δίδαξες πολεμικούς αγώνες.

Πάνω στα ώρια τα βουνά, του Σέλτσου τα φαράγγια

Έδωσες μήνυμα τρανό σ’ αγώνες της Γενιάς σου

Της Λευτεριάς το χρέος με τη ζωή πληρώνεται.

Ανδρεία δείχτηκες εσύ, αρματωσιές κρατώντας

Να τρέμουνε και οι εχθροί με την περπατησιά σου

Ίδια Σουλιώτισσα αγνή, με βόλια στην ποδιά σου.

Σου στέλνουμε χαιρετισμό γενναία Καπετάνα

Συντροφικά στεκόμαστε θωρώντας τη μορφή σου

Άξια η Λένω κράζουμε, Γενναία των Γενναίων!...

 

ΣΕΛΤΣΟ 23 Αυγούστου 2018

Γιορτή της Παναγιάς

 

 

Νικόλαος Σπ. Βούλγαρης

Καθηγητής θεολογίας

 

 

 

       

 


Διαχειριστής Ιστοσελίδας


Καψάλης Χάρης

Facebook

Τηλ.Καταγγελιών:
Κιν.6973034101
email: kapsalisharis@yahoo.gr