Banner Πανω
 
 
 

 

Πρίν από κάμποσο καιρό, έγραψα...Ας κάνω εγώ την αρχή.

 

Το ξαναγράφω, αλλα αυτή τη φορά ΘΕΜΑ μου είναι το πώς

Ο αείμνηστος ο Μήτσος μας ο Καλογήρου, εμένα, το Λέμο το Φώτο Δώνο και τον αδερφό του το Λάζο αλλά και σχεδόν όλα τα παιδια του χωριού, μας έμπασε στο πνεύμα της επανάστασης χρησιμοποιώντας το λόγο του Αββά Σιεγιέζ που εκφώνησε το 1789 στην εισήγησή του για το Γαλλικό Σύνταγμα.

Ο Αββάς Σιεγιέζ τότε στο λόγο του είχε πεί.«Αποτελεί προαιώνια αλήθεια, που δεν πρέπει να πάψουμε ποτέ να τονίζουμε ότι η ενέργεια με την οποία ο ισχυρός κρατάει τον ανίσχυρο

κάτω απ΄το ζυγό του, δε μπορεί ποτέ να καταστεί δικαίωμα, ενώ αντίθετα η ενέργεια με την οποία ο ανίσχυρος προσπαθεί ν΄απαλλαγεί απ΄το ζυγό του ισχυρού,αποτελεί πάντα ένα δικαίωμα κι ένα επιτακτικό καθήκον απέναντι στον εαυτό του.»

Μ΄αυτά τα φρερωμένα λόγια ο Μήτσος τότε το 1942/43 μας κατήχησε όπως λέει και το δημοτικό τραγούδι για τον Κατσα ντώνη….Αντώνης βγήκε στα βουνά να μάσει παληκάτια, τα μάζεψε τα ορμήνεψε κλπ.κλπ.

Θυμάμαι κάποιες λεπτομέρειες από κείνες τις τραγικές μέρες, που σε σας τους νεαρούς που δεν τις ζήσατε θα σας φανούν ίσως και λίγο παρατραβηγμένες. Για την αιματοβαμμένη Γερμανική μεραρχία με το όνομα ΕΝΤΕΛΒΑΙΖ το έχουμε ξαναγράψει.Ήταν οι μέρες που είχαν αιματοκυλίσει το Κεφαλόβρυσο, τη Μεσαριά το Μεσοβούνι και πρίν μπούν στο Ελληνικό είχαν εξαφανίσει κάποια χωριά της Αλβανίας. Από φόβο μήπως συμβεί το ίδιο και στο χωριό μας το μεγαλύτερο μέρος του χω ριού μας το είχαμε εγκαταλείψει κι εμείς με το Μήτσο βρισκό-μασταν κάτω από ένα δέντρο του Αϊλιά και αγναντεύαμε τα αυτοκίνητα των Γερμανών που κατέβαιναν προς τα Γιάννενα. Θυμάμαι πως ο Μήτσος πάλι με τη σοφία που τον διέκρινε, είχε πεί κείνο το ανεπανάληπτο του Σέξπηρ.Πως το πιο βαθύ σκοτάδι είναι λίγο πριν φέξη. Κι εννοούσε ότι όπου νάναι ξεψυχάει ο Άξωνας τελειώνουν τα βάσανα και αφανίζεται ο Ναζισ- μός. Πιο πάνω αναφέρω ότι ο Μήτσος, εμένα το Λέμο το Φώτο και τον αδερφό του το Λάζο μας μας έμπασε στο πνεύμα της επανάστασης.Εναι γιατί εμείς οι τέσσεροις την άνοιξη του 1944 καταταγήκαμε στον ΕΛΑΣ και ζωστήκαμε σταυρω-τά τα φισεκλήκια, εμπνευσμένοι απ΄τα φτερωμένα λόγια το Μήτσου πού ήταν δανεισμένα απ΄το λόγο του Αββά Σιεγέζ.

 Κάποτε όμως πέρασαν τα χρόνια που για το Μήτσο και τη φαμίλια του ήταν τα πιο πέτρινα.Το Μήτσο τώρα τον βρίσκουμε στο Χωριό μας με τη Φαμίλια του, να ασκεί το επάγγελμα του

 καφετζή, αλλά και το μυαλό του να μη σταματά να γεννάει ιδέες γύρω απ΄την αυτοδιοίκηση, να είναι πρόθυμος να διαθέσει τον εαυτό του στην υπηρεσία του Χωριού του. Τότε εμείς τον εκλέξαμε Πρόεδρο της Κοινότητας κι΄από δώ αρχίζω να θυμάμαι και να καταγράφω όσα νομίζω πως έκαναν το Μήτσο μας άξιο για την τιμή που κάνουμε σε εξέχοντες ανθρώπους

που στο βίο τους προσέφεραν πολύτιμες υπηρεσίες, είτε σαν ευεργέτες είτε σαν άτομα που σ΄ορισμένες στιγμές στο βίο τους υπερέβηκαν τον εαυτό τους και ξεχώρισαν όπως ξεχωρίζουν οι Ολυμπιονίκες κι ανεβαίνουν στο βάθρο των Πανθέων και γίνονται Αθάνατοι.

 Μια τέτοια στιγμή που δε μου φεύγει απ το νου, είν εκείνη που όταν τουχε σφηνωθεί η ιδέα της δημιουργίας της ΚΥΝΗΓΕΤΗΚΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ στο δάσος του Γορμού. Είχε έρθει στο Γραφείο μου και καθώς μου ανέπτυσε τις ιδέες του, στο διπλανό γραφείο με το δικό μου στεγάζονταν ό μακαρίτης φίλος μου ο Χρήστος Λυμπερόπουλος δικηγόρος που κι αυτός και η γυναίκα του η Ποινελόπη (Συμβολαιογράφος ) ήταν φίλοι του Χωριού μας, και καθώς άκουσε την κουβέντα του Μήτσου, όπως ήταν φυσικό, μπήκε στη συζήτηση, και καθώς το θέμα άπτονταν του Υπουργείου Γεωργίας, πήρε το Μήτσο (παραμάσκαλα) όπως λέει ο λόγος και πάν μαζί στο Υπουργείο που Γεν Διευθυντής του ήταν παιδικό φίλος και συμφοιτητής του Χρήστου. Το Υπουργείο δεν ξέρω σήμερα  αλλά τότε στεγάζονταν στην οδό Αχαρνών 1 στην Πλατεία Βάθης. ΄Ελλειψαν για αρκετή ώρα, μα όταν γύρισε ο Μήτσος,γύρισε φορτωμένος με πληροφορίες που μέχρι τότε του ήταν άγνωστες και που για να πραγματοποιηθεί το όνειρό του για κείνο τον καιρό πολυδάπανο.Όμως πέρασαν οι καιροί και κάποτε το θέμα ανατέθηκε στηνΑυτοδιοίκηση και στην Περιφέρεια, κι εκδόθηκε μια απόφαση που απαγόρευε το κυνήγι για ορισμένα χρόνια στο δάσος Πωγωνίου. Δεν ξέρc αν ήταν νόμος του κράτους ή απόφαση της Περιφέρειας, αλλά ξέρω καλά πως ήταν η συνέχεια της αρχικής ιδέας του Μήτσου, και καθώς τα τελευταία χρόνια σε κάποιους νόμους δίνεται το όνομα του εμπνευστή του νόμου όπως Νόμος Κατσέλη, Νόμος Κατρούγγαλου κλπ. εμείς στη συνήδησή μας την απόφαση γραμμένη ή άγραφη τη γράφουμε μέσα μας με κόκκινα χτυπιτά γράμματα σά συνέχεια της αρχικής ιδέας του Μήτσου, κι έτσι την ονοματίζουμε..

ΑΓΡΑΦΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟ ΚΑΛΟΓΕΡΟΥ….

 


Διαχειριστής Ιστοσελίδας


Καψάλης Χάρης

Facebook

Τηλ.Καταγγελιών:
Κιν.6973034101
email: kapsalisharis@yahoo.gr